Klient jest podstawą wszystkiego dalszego: projektu, oferty, faktury. Do założenia potrzebujesz dokładnie jednego pola — nazwy.
Tak go zakładasz
- Na liście klientów kliknij Nowy klient.
- Zirko pyta najpierw: Co chcesz założyć? — Osoba („Pojedyncza klientka albo pojedynczy klient”) albo Organizacja („Firma, administracja albo stowarzyszenie”).
- Wpisz nazwę w polu Nazwa albo Nazwa organizacji. To jedyne pole wymagane.
- Utwórz klienta.
Numer klienta Zirko nadaje przy zapisie, jeśli zostawisz pole puste.
Karty, które się opłacają
Adres. Pierwszy adres jest adresem głównym — stoi potem na ofertach i fakturach. Kolejne zakładasz przez Dodaj adres. Przy pisaniu Zirko podpowiada adresy.
Termin płatności i skonto. Jeśli nic tu nie wpiszesz, obowiązuje wartość z Twoich ustawień. Dla tego jednego klienta, który zawsze chce 30 dni, wpisujesz to raz tutaj zamiast w każdej fakturze.
Podatek. Stawka podatku, NIP UE z przyciskiem Sprawdź teraz (odpytuje europejski rejestr), zaświadczenie o zwolnieniu według § 48b EStG oraz protokół weryfikacji do § 13b i fotowoltaiki. Zaświadczenie o zwolnieniu i protokół weryfikacji to niemieckie dokumenty; sprawdzenie NIP UE odpytuje rejestr unijny.
Odbiór faktur. Tutaj ustawiasz, w jakim formacie twój klient dostaje swoje faktury — i tutaj przy urzędach w Niemczech wpisuje się Leitweg-ID, raz przy kliencie, a nie przy każdej fakturze. Skąd ją weźmiesz, opisujemy w Jak urząd dostanie twoją fakturę.
Wybór formatu działa jak stawki podatku: u góry są formaty kraju, w którym siedzi twój klient — domyślny jest oznaczony. Poniżej rozwijasz dowolny inny kraj i widzisz jego formaty. Jeśli nic nie wybierzesz, powstanie domyślny; który to, stoi w polu.
W Polsce, we Włoszech i w Rumunii oznaczenie brzmi „Obowiązkowy". Tam faktura idzie przez platformę państwową, która przyjmuje wyłącznie własny format. Możesz mimo to wybrać coś innego — wtedy powstanie coś innego, a wskazówka powie Ci, co pomijasz. Faktura nie zostanie tam przyjęta; trzeba by ją skorygować i wystawić na nowo.
Format z obcego kraju nosi oznaczenie „tu nie obowiązuje”. Kliknąć go mimo to możesz — tylko twój klient zwykle go nie przetworzy, a wtedy powstanie domyślny format jego kraju. Zdanie pod polem mówi, co naprawdę powstanie.
Niektóre formaty wymagają dodatkowych danych: NLCIUS i PINT A-NZ potrzebują identyfikatora rejestrowego od ciebie i od klienta (numer KvK, ABN, NZBN). Jeśli go brak, Zirko powie o tym przy finalizowaniu — nazwie brakujące pole i drogę do niego.
Odbiorcy to blok adresowy
Odbiorca to blok adresowy drukowany na dokumencie — zwrot grzecznościowy, nazwa, dwa dodatkowe wiersze, adres. Przydaje się, gdy faktura idzie do zarządcy nieruchomości, a praca odbyła się u najemcy.
Odbiorców zakładasz dopiero PO utworzeniu klienta, nie w formularzu nowego klienta. Bez własnego odbiorcy dokument drukuje nazwę i adres główny klienta — to przypadek normalny.
Wielu klientów naraz
Importuj klientów czyta vCard (.vcf), CSV z Google, CSV z Outlooka i zwykły CSV, w czterech krokach: wybór pliku, przypisanie, sprawdzenie i wybór, import. Przypisana musi być co najmniej nazwa albo firma. Szablon jest do pobrania.
Eksport zabiera zawsze wszystkich klientów. Wyszukiwanie i filtry nie mają na to wpływu.
Czego tu nie ma
Projektu nie założysz od strony klienta. Przycisk na karcie „Projekty” jest celowo szary — przejdź w tym celu do pozycji menu Projekty.